วันจันทร์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555

พันธนาการของชีวิต

      เมื่อตอนวัยเยาว์ ผมไม่เข้าในสิ่งที่ท่านได้พูดไว้ว่า "เมื่อเวลาผ่านไปพันธนาการของชีวิตจะเข้ามา จะทำอะไรก็จงทำในช่วงนี้"
     จริงๆครับ ผมถือได้ว่าเป็นคนที่โชคดี(บุญดีว่างั้น)ที่ได้ยินคำนี้ตอนที่ยังเป็นนักศึกษา ทำให้ชีวิตผมจึงไม่ต้องพูดคำว่าเสียดายทีหลังเหมือนคนอื่น  วันนั้นผ่านไป 7 ปีแล้ว ผมเห็นภาพชัดเจนขึ้นทุกวัน เพราะเพื่อนๆของผมแทบจะไม่มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่ผมเคยทำไว้ 
     จะรู้ได้ไงว่าโอกาสมาถึงเราแล้ว  อ๋อ..ก็เมื่อคุณได้ยินสิ่งๆนั้นไงครับ ลุยเลยนะ นี้เหละ ทำทันทีเดี่ยวมันจะผ่านไป อย่าว่ายังโน้นยังนี้เลย งั้นผมขออธิฐานจิตเดี่ยวนี้เลยนะ  "ขอให้นับจากนี้เป็นต้นไป ขอให้ข้าพเจ้าได้พบได้ยิน ได้ฟัง และได้ทำทันทีในสิ่งที่เป็นบุญกุศลเป็นการสร้างบารมี  อย่างง่ายดายไม่มีอุปสรรค์  มีคนช่วยเหลือ มีอุปกรณ์ครบครั้น ผลที่ออกมาให้สำเร็จเกินเป้าหมายที่ตั้งไว้และกลายเป็นบุญต่อบุญใหม่ไปเรื่อยๆ  ผลที่ได้ขอให้เกิดความปลื้มใจภูมิใจ ต่อตนเองและผู้อื่น ขอให้อย่าได้หยุดยั้งพัฒนาให้สูงขึ้นไปเรื่อยๆ  จงรวมกันเข้าเป็นนิสัย เป็นพรสวรรค์ติดตัวข้าพเจ้าไปข้ามภพข้ามชาติไปตลอดรอดฝังจนถึงที่สุดแห่งธรรมเทอญ"
     สุดท้ายผมขอขอบคุณอย่างทราบซึ่งใจและขอบแบ่งบุญให้ผู้มีพระคุณกับชีวิตของผมทุกๆท่าน และสรรพสัตว์ทั้งหลายด้วยครับ  

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น